دانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Presenting a Model of Managerial Assertiveness in Public Organizations Based on Comparative Studies with Islamic Textsارائه الگوی قاطعیت مدیریتی در سازمانهای دولتی بر پایه مطالعات تطبیقی با متون اسلامی119410910.22098/cpa.2025.18040.1086FAعلیسلحشوراستادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی واجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانکامراننظریاستادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانفاطمهسهرابیاستادیار، گروه مدیریت، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران0000-0001-6600-3472Journal Article20250811Context and Purpose: Managerial assertiveness, as a key characteristic of effective leadership in public organizations, plays a significant role in addressing bureaucratic challenges, political pressures, and inefficiencies. This study aimed to design a comprehensive model for managerial assertiveness in public organizations of Kurdistan Province, Iran, and to examine its alignment with Islamic ethical principles. The research sought to identify the dimensions, prerequisites, and outcomes of managerial assertiveness, integrating it with Islamic texts to provide a localized and ethically grounded framework.<br />Methodology: The study employed a qualitative approach based on the grounded theory method proposed by Strauss and Corbin (1998). Data were collected through in-depth, semi-structured interviews with 24 senior and middle managers and experts from public organizations in Kurdistan Province. Data analysis was conducted in three stages: open, axial, and selective coding. Key concepts were compared with Islamic texts, particularly Quranic verses and hadiths. The validity and reliability of the study were ensured through triangulation and participant review.<br />Findings: The managerial assertiveness model comprised dimensions (decision-making transparency, psychological resilience, ethical commitment), causal conditions (individual and environmental factors), contextual factors (organizational culture, transparency), intervening conditions (political and organizational barriers), strategies (self-regulation, cultural development), and outcomes (organizational success, employee empowerment, ethical institutionalization). The model was found to be consistent with Islamic principles such as justice, patience, and wisdom.<br />Conclusion: This study filled theoretical and practical gaps in the management literature by presenting an empirical and localized model. The integration of Islamic texts aligned the model with Iran’s cultural values, providing a framework for strengthening effective and ethical leadership in public organizations. Recommendations include designing training programs, implementing structural reforms, and conducting mixed-method studies to validate the model.قاطعیت مدیریتی بهعنوان یکی از ویژگیهای کلیدی رهبری مؤثر در سازمانهای دولتی، نقش مهمی در مواجهه با چالشهای بوروکراتیک، فشارهای سیاسی و ناکارآمدیها ایفا میکند. این پژوهش با هدف طراحی الگویی جامع برای قاطعیت مدیریتی در سازمانهای دولتی استان کردستان ایران و بررسی همخوانی آن با اصول اخلاقی اسلامی انجام شد. این مطالعه به دنبال شناسایی ابعاد، عوامل پیشنیاز، و پیامدهای قاطعیت مدیریتی و تطبیق آن با متون اسلامی بود تا چارچوبی بومی و اخلاقمدار ارائه دهد.<br />روششناسی: پژوهش حاضر از رویکرد کیفی نظریه دادهبنیاد بر اساس روش استراوس و کوربین (1998) استفاده کرد. دادهها از طریق مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته با 24 نفر از مدیران ارشد، میانی و کارشناسان سازمانهای دولتی استان کردستان جمعآوری شد. تحلیل دادهها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد و مفاهیم کلیدی با متون اسلامی، بهویژه آیات قرآنی و احادیث، مقایسه گردید. روایی و پایایی پژوهش از طریق مثلثسازی و بررسی توسط شرکتکنندگان تضمین شد.<br />یافتهها: مدل قاطعیت مدیریتی شامل ابعاد (شفافیت در تصمیمگیری، تابآوری روانشناختی، تعهد اخلاقی)، شرایط علی (عوامل فردی و محیطی)، عوامل زمینهای (فرهنگ سازمانی، شفافیت)، شرایط مداخلهگر (موانع سیاسی و سازمانی)، راهبردها (خودتنظیمی، فرهنگسازی) و پیامدها (موفقیت سازمانی، توانمندسازی کارکنان، نهادینهسازی اخلاقی) بود. این مدل با اصول اسلامی مانند عدالت، صبر و حکمت همخوانی داشت.<br />این پژوهش با ارائه مدلی تجربی و بومی، خلأهای نظری و عملی در ادبیات مدیریت را پر کرد. ادغام متون اسلامی، مدل را با ارزشهای فرهنگی ایران همراستا کرد و چارچوبی برای تقویت رهبری مؤثر و اخلاقمدار در سازمانهای دولتی فراهم آورد..https://cpa.uma.ac.ir/article_4109_bf58ec2baf0bba0f6e5195343f1a927f.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Presenting the model of professional values for government managers based on Islamic Iranian themesارائه مدل ارزشهای حرفهای برای مدیران دولتی بر اساس مضامین ایرانی اسلامی2044418810.22098/cpa.2025.18195.1099FAاکبرکریم زادهدانشجوی دکتری مدیریت دولتی - گرایش منابع انسانی، گروه مدیریت، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.محمدفیضی زنگیراستادیار، گروه مدیریت، واحد اردبیل ، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.مجیداحمدلواستادیار، گروه مدیریت، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.Journal Article20250826Abstract<br />Background and Objective: In the present era, the behavior of managers in government organizations plays a key role in promoting organizational and social health. This study aims to provide a model of professional values for managers of Tehran hospitals, based on Iranian-Islamic themes, to help improve organizational interactions and reduce tensions.<br />Methodology: This study is qualitative in nature and exploratory-survey in method. Data were collected through semi-structured interviews with 3 organizational experts and analyzed using the grounded theory method. In the coding stage, 6 main categories were extracted, including causal conditions, strategies, contextual factors, intervening factors, pivotal phenomenon, and consequences. The reliability of coding was confirmed with an agreement coefficient of 91% between the two coders. In the quantitative part, a researcher-made questionnaire was designed based on the qualitative results and validated by the experts.<br />Findings: The results showed that paying attention to professional values based on Iranian-Islamic themes increases responsibility, justice, honesty, transparency of laws, and respect for the rights of others. Suggested solutions include increasing employee commitment, building a culture, observing Islamic ethics, and employing managers who are committed to the law and ethics.<br />Conclusion: Strengthening professional values in government managers can lead to organizational productivity, professional development, reducing costs and tensions, improving organizational trust, and customer satisfaction.<br />Keywords: Professional values, government managers, Iranian-Islamic themes, Tehran hospitals, professional ethics.چکیده <br />زمینه و هدف: در عصر حاضر، رفتار مدیران در سازمانهای دولتی نقش کلیدی در ارتقای سلامت سازمانی و اجتماعی دارد. این پژوهش با هدف ارائه مدل ارزشهای حرفهای برای مدیران بیمارستانهای تهران، بر اساس مضامین ایرانی-اسلامی انجام شده است تا به بهبود تعاملات سازمانی و کاهش تنشها کمک کند.<br />روششناسی: این مطالعه از نظر ماهیت، ترکیبی کیفی و از نظر روش، اکتشافی-پیمایشی است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۳ نفر از خبرگان سازمانی جمعآوری و با استفاده از روش نظریه داده بنیاد تحلیل شدند. در مرحله کدگذاری، ۶ مقوله اصلی شامل شرایط علی، راهبردها، عوامل زمینهای، عوامل مداخلهگر، پدیده محوری و پیامدها استخراج گردید. پایایی کدگذاری با ضریب توافق ۹۱٪ بین دو کدگذار تأیید شد. در بخش کمی، پرسشنامهای محققساخته بر اساس نتایج کیفی طراحی و توسط خبرگان اعتبارسنجی شد.<br />یافتهها: نتایج نشان داد که توجه به ارزشهای حرفهای مبتنی بر مضامین ایرانی-اسلامی موجب افزایش مسئولیتپذیری، عدالت، صداقت، شفافسازی قوانین و احترام به حقوق دیگران میشود. راهکارهای پیشنهادی شامل افزایش تعهد کارکنان، فرهنگسازی، رعایت اخلاق اسلامی و بهکارگیری مدیران متعهد به قانون و اخلاق است.<br />نتیجهگیری: تقویت ارزشهای حرفهای در مدیران دولتی میتواند منجر به بهرهوری سازمانی، توسعه حرفهای، کاهش هزینهها و تنشها، ارتقای اعتماد سازمانی و رضایتمندی ارباب رجوع گردد.<br />کلیدواژهها: ارزشهای حرفهای، مدیران دولتی، مضامین ایرانی اسلامی، بیمارستانهای تهران، اخلاق حرفهای.https://cpa.uma.ac.ir/article_4188_215926a69f2bc4790c80eb9a95f4c94a.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Title: A Historical-Comparative Analysis of Policy Failure and the Traffic Management Crisis in Tehran (1968-1979)تحلیل تاریخی-تطبیقی ناکامی سیاستگذاری و بحران مدیریت ترافیک تهران در سالهای ۱۳۴۷-۱۳۵۷4567411810.22098/cpa.2025.18077.1092FAمحسنپرویشاستادیار گروه تاریخ،دانشکده علوم اجتماعی،دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20250817Background and Objective: The primary objective of this research is to analyze the structural and systematic causes of the traffic crisis in Tehran during the final decade of the Pahlavi dynasty (1968-1979). This study seeks to examine the challenges arising from accelerated urban growth and to analyze the strategies and policies adopted by the government to confront this growing problem.<br />Methodology: This research is based on a historical research method. To achieve its objectives, a wide range of primary sources—including archival documents, official government reports, and statistics from the period—has been meticulously cited and examined, along with a content analysis of contemporary press sources.<br />Findings: The research findings indicate that Tehran's traffic crisis was the product of a complex vicious cycle stemming from policies of extreme centralism, the absence of a comprehensive and integrated approach to urban management, severe bureaucratic discoordination among responsible agencies, and structural market resistance (such as the focus on car importation and assembly). The explosive growth in population and the uncontrolled increase in the number of private vehicles, coupled with insufficient public transportation infrastructure and road networks, brought this crisis to its peak. Despite government efforts to contain the crisis through measures such as formulating comprehensive traffic plans, enacting new laws, implementing traffic restriction schemes (like the odd-even plate system), and programs for vehicle reform and modernization, these policies ultimately failed.<br />Conclusion: The results show that these measures, due to a lack of necessary infrastructure, inter-agency discoordination, and a lack of deep consideration for the socio-economic and cultural dimensions of the citizenry, could not resolve the crisis at its roots. Ultimately, they became a telling symbol of policy inefficiency and the unintended consequences of development during that era.زمینه و هدف:هدف اصلی این پژوهش، واکاوی علل ساختاری و سیستماتیک بحران ترافیک در تهران طی دهه آخر حکومت پهلوی (۱۳۴۷-۱۳۵۷) است. این تحقیق به دنبال بررسی چالشهای ناشی از رشد شتابان شهری و تحلیل راهکارها و سیاستهای اتخاذ شده توسط دولت برای مقابله با این معضل روزافزون میباشد.<br />روش شناسی:پژوهش حاضر با اتکا به روش تحقیق تاریخی انجام شده است. برای دستیابی به اهداف تحقیق، حجم وسیعی از منابع دست اول شامل اسناد آرشیوی، گزارشهای رسمی دولتی و آمار منتشر شده در آن دوره، به همراه تحلیل محتوای منابع مطبوعاتی معاصر، مورد استناد و بررسی دقیق قرار گرفته است.<br />یافته ها:یافتههای پژوهش نشان میدهد که بحران ترافیک تهران محصول یک چرخه معیوب و پیچیده بوده است که از سیاستهای تمرکزگرایی افراطی، فقدان یک رویکرد جامع و یکپارچه در مدیریت شهری، ناهماهنگیهای شدید بوروکراتیک میان دستگاههای مسئول و مقاومتهای ساختاری بازار (مانند تمرکز بر واردات و مونتاژ خودرو) نشأت میگرفت. رشد انفجاری جمعیت و افزایش بیرویه تعداد خودروهای شخصی، در کنار ناکافی بودن زیرساختهای حملونقل عمومی و شبکه معابر، این بحران را به نقطه اوج خود رساند.بهرغم تلاشهای دولت برای مهار بحران از طریق اقداماتی نظیر تدوین طرحهای جامع ترافیک، وضع قوانین جدید، اجرای طرحهای محدودیت تردد (مانند طرح زوج و فرد) و برنامههای اصلاح و نوسازی خودروها، این سیاستها در عمل به شکست انجامیدند. <br />نتیجه گیری:نتایج نشان میدهد که این اقدامات به دلیل فقدان زیرساختهای لازم، ناهماهنگی بیندستگاهی و عدم توجه عمیق به ابعاد اجتماعی-اقتصادی و فرهنگی شهروندان، نتوانستند بحران را به صورت ریشهای حل کنندhttps://cpa.uma.ac.ir/article_4118_f07d5395dc5f63d4e8bc7838ae74501b.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Evaluation Components and Prioritization of Digital Transformation Culture Policies: A Stakeholder Analysis Approach in the Communications Regulatory Authorityمولفههای ارزیابی و اولویتبندی خطمشیهای فرهنگ تحول دیجیتال: رویکردی مبتنی بر تحلیل ذینفعان در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی6894409010.22098/cpa.2025.18022.1085FAمحمداربابی اصفهانیدکتری، دانشکده مدیریت، دانشگاه عالمه طباطبایی ، تهران، ایرانعلیرضاکوشکی جهرمیدانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0000-0001-5755-976XJournal Article20250817Public organizations face multiple challenges in digital transformation, mainly due to the frequent issuance of policies on digital transformation culture without proper evaluation of their effectiveness. This results in resource waste, employee resistance, and reduced achievement of goals. Despite the importance of this issue, no comprehensive model has yet been developed for evaluating digital transformation culture policies. This study aims to fill this gap by identifying and prioritizing evaluation components in the Communications Regulatory Authority.<br />A mixed exploratory approach was employed. In the qualitative phase, semi-structured interviews with 26 stakeholders (9 professional staff, 8 operators, and 9 citizens) were analyzed using Braun and Clarke’s thematic analysis, yielding 70 initial criteria, which were reduced to 48 after content validity ratio (CVR) assessment. In the quantitative phase, a survey of 78 stakeholders was conducted, and data were analyzed using Importance–Performance Analysis (IPA) and paired t-tests.<br />Findings revealed that three components—“organizational culture,” “workplace changes,” and “productivity”—had the highest priority among professionals; “communication transparency,” “training and skills,” and “operational efficiency” among operators; and “responsiveness,” “information accuracy,” and “service quality” among citizens.<br />The results indicate that the success of digital transformation culture policies depends not only on technology adoption but also on addressing cultural and stakeholder-oriented dimensions. These findings provide a practical framework for revising and improving digital transformation culture policies in public organizations.سازمانهای دولتی با چالشهای متعددی در زمینه تحول دیجیتال مواجهاند که بخش عمده آن ناشی از تدوین خطمشیهای متعدد در حوزه فرهنگ تحول دیجیتال بدون ارزیابی اثربخشی است؛ امری که منجر به هدررفت منابع، مقاومت کارکنان و کاهش تحقق اهداف میشود. با وجود اهمیت موضوع، تاکنون مدلی جامع برای ارزیابی خطمشیهای فرهنگ تحول دیجیتال ارائه نشده است. این پژوهش با هدف پرکردن این خلأ، به شناسایی و اولویتبندی مؤلفههای ارزیابی در سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی پرداخته است.<br />روش تحقیق ترکیبی اکتشافی بود. در مرحله کیفی، با مصاحبه نیمهساختاریافته از 26 نفر از ذینفعان (9 کارمند حرفهای، 8 اپراتور و 9 شهروند) و تحلیل مضمون براون و کلارک، 70 معیار اولیه استخراج و پس از سنجش روایی محتوایی (CVR) به 48 معیار تقلیل یافت. در مرحله کمی، پرسشنامه میان 78 نفر توزیع و دادهها با تحلیل اهمیت–عملکرد (IPA) و آزمون تی زوجی تحلیل شد.<br />یافتهها نشان داد سه مؤلفه «فرهنگ سازمانی»، «تغییرات محیط کاری» و «بهرهوری» در گروه حرفهایها، سه مؤلفه «بهبود ارتباطات»، «آموزش و مهارت» و «بهرهوری عملیاتی» در گروه اپراتورها و سه مؤلفه «پاسخگویی به نیازها»، «دقت اطلاعات» و «کیفیت خدمات» در گروه شهروندان بالاترین اولویت را دارند.<br />این نتایج بیانگر آن است که موفقیت خطمشیهای فرهنگ تحول دیجیتال صرفاً با توسعه فناوری حاصل نمیشود، بلکه توجه به ابعاد فرهنگی و ذینفعمحور ضروری است. یافتهها میتواند چارچوبی عملی برای بازنگری خطمشیهای فرهنگی مرتبط با تحول دیجیتال در سازمانهای دولتی فراهم سازد.https://cpa.uma.ac.ir/article_4090_0f6183ad3ae037f961be4244d9dd8909.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Modeling the Dynamics of Agile Governance in the Era of Digital Transformation: A Fuzzy Inference System Approach for the Public Sectorمدلسازی دینامیکهای حکمرانی چابک در عصر تحول دیجیتال: رویکرد سیستم استنتاج فازی برای بخش دولتی95124422310.22098/cpa.2025.17946.1123FAمریماربابی اصفهانیگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانغلامرضامعمارزاده طهرانگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران، ایرانقنبرامیرنژادگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایرانحسینشیرازیگروه مدیریت تکنولوژی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایرانJournal Article20251004Context and Purpose: The accelerated pace of digital transformation is challenging traditional public sector governance models. Agile governance has emerged as a new paradigm to address this complexity. However, the dynamic, non-linear relationship between digital transformation goals and required agile governance capabilities remains underexplored. This study aimed to design and validate a predictive model to simulate these complex dynamics within Iran's public sector.<br />Methodology: This applied research used a survey-analytical method for data collection. An exploratory-applied hybrid methodology was employed, based on a Mamdani-type fuzzy inference system. Dimensions and components from the literature were confirmed via a fuzzy Delphi method, achieving consensus among 16 experts. Using fuzzy inference and MATLAB software, fuzzy rules were determined, and a predictive model was designed with three digital transformation input variables and six agile governance output variables.<br />Findings: The study identified agile governance components in Iran's digital transformation context, including:context dimensions: flexible decision-making, citizen-centricity, and agile accountability.Process dimensions: agile and lean methods, and stakeholder collaboration. Structural dimensions: adaptive organizational capacity and flexible, responsive structures.A complex, non-linear relationship between agile governance dimensions and digital transformation was identified and confirmed.<br />Conclusion: The relationship between digital transformation and agile governance is dynamic and characterized by complex interdependencies. The research's main innovation is developing a predictive, diagnostic tool that moves beyond descriptive frameworks. This model provides a strategic roadmap for policymakers and public sector managers to identify and prioritize the agile governance capabilities needed to support digital transformation goals.زمینه و هدف: شتاب تحول دیجیتال، مدلهای حکمرانی سنتی بخش دولتی را به چالش کشیده است. حکمرانی چابک به عنوان پارادایمی نوین برای مواجهه با این پیچیدگی ظهور کرده، اما رابطه پویا و غیرخطی بین اهداف تحول دیجیتال و قابلیتهای حکمرانی چابک کمتر بررسی شده است. این پژوهش با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدلی پیشبین برای شبیهسازی این دینامیکهای پیچیده در بخش دولتی ایران انجام شد.<br />روششناسی: این پژوهش کاربردی با روش پیمایشی-تحلیلی و با بهرهگیری از سیستم استنتاج فازی ممدانی انجام شد. ابعاد و مولفههای استخراج شده از ادبیات موضوع با روش دلفی فازی و با اجماع 16 خبره تأیید شد. با استفاده از استنتاج فازی و نرمافزار متلب، قواعد فازی تعیین و مدل پیشبینی با سه متغیر ورودی تحول دیجیتال و شش متغیر خروجی حکمرانی چابک طراحی گردید.<br />یافتهها: مولفههای حکمرانی چابک در بستر تحول دیجیتال ایران در سه بعد شناسایی شد: محتوایی: تصمیمگیری انعطافپذیر، شهروندمحوری و پاسخگویی چابک، فرایندی: روشهای چابک و ناب، همکاری و مشارکت ذینفعان و ساختاری: ظرفیت سازمانی تطبیقی، ساختارهای منعطف و پاسخگو. همچنین رابطهای پیچیده و غیرخطی بین ابعاد حکمرانی چابک و تحول دیجیتال تأیید شد.<br /><br />نتیجهگیری: رابطه تحول دیجیتال و حکمرانی چابک، پویا و با وابستگیهای متقابل پیچیده است. نوآوری اصلی تحقیق، توسعه ابزاری پیشبین و تشخیصی فراتر از چارچوبهای توصیفی است. این مدل، نقشه راهی استراتژیک برای سیاستگذاران و مدیران دولتی فراهم میکند تا قابلیتهای حکمرانی چابک مورد نیاز برای پشتیبانی از اهداف تحول دیجیتال را شناسایی و اولویتبندی نمایند.https://cpa.uma.ac.ir/article_4223_fd294b7c18c5aee4ed67f4258c0f3527.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Strategic Dialectical Governance for Promoting Human Resource Alignment in Two-Dimensional Organization : Findings from a Data-Based Study
(Case Study: Bu-Ali Sina, Payam-Noor, and Hamadan Industrial Universities)حکمرانی دیالکتیکی راهبردی برای ارتقاء همسویی نیروی انسانی درسازمان های دوساحتی: یافتههای یک پژوهش دادهبنیاد (موردمطالعه: دانشگاههای بوعلیسینا، پیامنور وصنعتی همدان)125145420810.22098/cpa.2025.18222.1104FAسعیدشهابی نیادانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.امیرحسینامیرخانیاستاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.سید علی اکبراحمدیاستاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.مجیدضماهنیدانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20250830Context and Purpose:Given the challenges in improving human resource alignment,this study seeks to discover interactive and dialectical mechanisms that can lead to improved human resource coherence and efficiency in Two-Dimensional-Organizations.The aim of this study is to design a dialectical-governance-model as a strategy for improving human resource alignment in Two-Dimensional-Organizations.<br />Methodology:The present research method is qualitative&data-based-theory method.Data were collected through semi-structured interviews with24managers,professors,and academic experts with executive management experience.Sampling was carried out using a theoretical method and in accordance with the principle of theoretical saturation.Open,axial,and selective coding were used to analyze the data.<br />Findings:The analysis of the interviews ledto the identification of five key strategies within the dialectical-governance-model.These strategies include:setting a common vision and goals,which involves redesigning employees'attitudes towards future-oriented performance&creating an integrated strategic alignment;managing a discrete career path,which includes dimensions such as intelligent integrated operational-staff management,applying-persuasive&motivating-management,and promoting competency-based recruitment;designing an optimal model of managerial appointments based on knowledge-based appointments&logical prioritization in selecting managers;transforming organizational relations&conflict management,which includes five key dimensions:managing perceptual-conflicts,creating opportunities from objective conflicts,managing asymmetric power relations,managing conflict with a focus on shared interests,and managing organizational interactions;and finally,promoting justice inthe organization,which considers the realization of distributive,procedural,and transactional justice as essential elements.These strategies,interacting with each other,form a comprehensive dialectical governance model that is capable of promoting human resource alignment in two-dimensional-organizations by creating constructive dialogue,strengthening coordination,and reducing structural conflicts.<br />Conclusion:The research findings show that the dialectical governance model,using five identified key strategies,is able to fundamentally address the challenges of human resource alignment in Two-Dimensional-Organizations.A comparison of the codes extracted from the interviews conducted at Bu-Ali-Sina,Payam-e-Nor and Sanati,universities in Hamadan showed that there was no difference between the opinions of the interviewees and the codes obtained were similar.This model,by emphasizing dynamic interactive processes,structured dialogue,and creative conflict resolution through the integration of different perspectives,provides a platform for promoting human resource alignment.زمینه وهدف: باتوجه بهچالشهای موجود درارتقاءهمسویینیرویانسانی،اینپژوهش بهدنبال کشف سازوکارهای تعاملی ودیالکتیکی است که میتواند بهبهبود انسجام وکارایی نیرویانسانی درسازمانهای دوساحتی منجر شود.هدف اینپژوهش طراحی الگوی حکمرانیدیالکتیکی بهعنوان راهبردی برای ارتقاءهمسویینیرویانسانی در سازمانهای دوساحتی است.<br />روششناسی:روشپژوهش حاضر،کیفی وازنوع دادهبنیاداست.دادههاازطریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با24نفر ازمدیران،اساتیدوکارشناسان دانشگاهی دارای سابقه مدیریت اجرایی جمعآوری شد.نمونهگیری بهروش نظری وبارعایت اصل اشباع نظری انجام گرفت.برای تحلیل دادهها ازکدگذاری باز،محوری وانتخابی استفاده شد.<br />یافتهها: تحلیلدادهها حاصل مصاحبههای انجامشده است که منجر بهشناسایی پنج راهبردکلیدی درقالب الگوی حکمرانیدیالکتیکی است.اینراهبردها عبارتانداز: تنظیم چشمانداز واهداف مشترک که مشتمل بربازطراحی نگرش کارکنان بارویکردآیندهمحور وایجاد همسویی راهبردی یکپارچه است؛ مدیریت مسیرشغلیتفکیکی که در برگیرنده ابعادی چون مدیریت هوشمندیکپارچه عملیاتی-ستادی،اعمال مدیریت ترغیبگرا وبرانگیزاننده،ترویج صلاحیتمحوری درجذب نیرویانسانی است؛ طراحی الگوی بهینه انتصابات مدیریتی که برانتصابات مبتنی بردانش واولویتبندی منطقی درگزینش مدیران تأکید دارد؛ تحول روابطسازمانی ومدیریتتعارض که پنج بعدکلیدی راشامل میشود: مدیریتتعارضهای ادراکی،فرصتسازی ازتعارضات عینی،مدیریت روابط قدرت نامتقارن،مدیریتتعارض بامحوریت منافع مشترک،و مدیریتتعاملات سازمانی؛ و درنهایت ارتقای عدالت درسازمان که تحقق عدالتتوزیعی،رویهای ومراودهای را بهعنوان ارکان اساسی درنظر میگیرد.اینراهبردها درتعامل بایکدیگر،الگوی جامع حکمرانیدیالکتیکی راشکل میدهند که قادراست با ایجاد گفتگوی سازنده،تقویت هماهنگی وکاهش تضادهای ساختاری،بهارتقاء همسویی نیرویانسانی در سازمانهای دوساحتی بینجامد.<br />نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشانمیدهدکه الگویحکمرانیدیالکتیکی با بهرهگیری از پنج راهبردکلیدی شناساییشده،قادراست چالشهای همسویینیرویانسانی درسازمانهای دوساحتی رابهصورت بنیادین موردتوجه قراردهد.مقایسه کدهای استخراج شده ازمصاحبههای انجامشده دردانشگاههای بوعلیسینا،پیامنوروصنعتیهمدان،نشان دادکه تفاوتی بین نظراتمصاحبهشوندگان وجود نداشته وکدهای بهدستآمده شبیه هم بودند.اینالگوباتأکید برفرآیندهای تعاملیپویا،گفتوگویساختاریافته وحلخلاقانه تضادها ازطریق سنتزدیدگاههایمختلف،بستری رابرای ارتقاءهمسویینیرویانسانی فراهم میکند.https://cpa.uma.ac.ir/article_4208_a69952dcc0f601a7eec49c10fc16435a.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Diagnosing and Rethinking Governance in Iran’s Supreme Council for Non-Oil Export Developmentآسیبشناسی و بازاندیشی حکمرانی در شورای عالی توسعه صادرات غیرنفتی146170421210.22098/cpa.2025.18319.1107FAمحمدرضامولایاریدانشجوی دکتری خطمشیگذاری عمومی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، استان تهران، کشور ایرانولی اللهوحدانی نیااستادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، استان تهران، کشور ایرانJournal Article20250910Over the past four decades, economic governance in Iran—particularly in the domain of non-oil exports—has been a testing ground for diverse institutional models. Within this context, the Supreme Council for Non-Oil Export Development, as a prominent example of council-based governance, has been mandated to ensure inter-sectoral coordination and address structural barriers. Nevertheless, its performance has consistently faced serious questions regarding effectiveness and policy coherence. The present study aims to conduct an in-depth diagnostic analysis and strategic reconsideration of the Council’s processes and institutional role through a critical lens. This qualitative research employs thematic analysis, with data collected through semi-structured interviews with 18 subject-matter experts, alongside content analysis of relevant documents, laws, and resolutions. The study’s conceptual framework is grounded in the typology of institutional coordination at horizontal, vertical, and policy levels. Findings reveal that the Council suffers from substantial structural and functional weaknesses across four dimensions: vertical coordination, horizontal coordination, policy coherence, and policy coordination. Key issues include overlapping mandates, fluctuating authority, the absence of robust evaluation and accountability mechanisms, the dominance of short-term policies, reliance on raw commodity exports, and neglect of innovation and market diversification. These deficiencies have limited the adoption of evidence-based policymaking and diminished the Council’s role to that of a low-impact advisory body. The study concludes that reforming the Council’s legal and structural standing, establishing a transparent monitoring and evaluation system, strengthening private sector engagement, and adopting an innovative, future-oriented policy approach are essential conditions for enhancing governance in non-oil export development. By providing a systematic account of the underlying causes of institutional inefficiency, this research offers a grounded basis for institutional reform and for advancing export development in alignment with national strategic documents and global trends.تحولات چهار دهه اخیر در حوزه صادرات غیرنفتی، میدان تجربه و آزمون الگوهای متنوع نهادی بوده است. در این میان، شورای عالی توسعه صادرات غیرنفتی به عنوان نماد حکمرانی شورایی، مأموریت هماهنگی بینبخشی و رفع موانع ساختاری را برعهده داشته، اما عملکرد آن همواره با پرسشهای جدی مواجه بوده است. هدف این پژوهش، آسیبشناسی عمیق و بازاندیشی راهبردی در فرآیند و جایگاه این شورا با رویکردی نقادانه است. پژوهش حاضر از نوع کیفی و با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون انجام شده است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان و نیز تحلیل محتوایی اسناد، قوانین و مصوبات مرتبط گردآوری شد. چارچوب نظری مطالعه بر گونهشناسی هماهنگی نهادی در سطوح افقی، عمودی و سیاستی استوار گردید. یافتهها نشان داد که شورا در چهار بعد «هماهنگی عمودی»، «هماهنگی افقی»، «انسجام سیاستی» و «هماهنگی سیاستی» با ضعفهای ساختاری و عملکردی جدی از جمله تداخل وظایف، نوسان اختیارات، فقدان نظام ارزیابی و پاسخگویی، غلبه سیاستهای کوتاهمدت، تمرکز بر محصولات خام و بیتوجهی به نوآوری و تنوعبخشی روبهروست. پیامد این کاستیها، محدودیت در بهرهگیری از سیاستگذاری مبتنی بر شواهد و تنزل جایگاه شورا به یک مرجع کماثر مشورتی بوده است. نتیجهگیری پژوهش تأکید میکند که بازطراحی جایگاه حقوقی و ساختاری شورا، استقرار نظام پایش و ارزیابی شفاف، تقویت حضور بخش خصوصی و رویکرد آیندهنگر نوآورانه، شروط لازم برای ارتقای حکمرانی صادرات غیرنفتی است. این مطالعه با ارائه تصویری نظاممند از ریشههای ناکارآمدی، مبنایی برای اصلاح نهادی و دستیابی به توسعه صادرات در تراز اسناد بالادستی و تحولات جهانی فراهم میسازد.https://cpa.uma.ac.ir/article_4212_209aa5870e47b20ddfde63f87972d270.pdfدانشگاه محقق اردبیلی
و انجمن مدیریت دولتی ایرانمدیریت دولتی تطبیقی2981-085X3320251122Investigating the Impact of Artificial Intelligence Utilization on Employees’ Innovative Behavior: The Mediating Roles of Creative Self-Efficacy and STARA Awareness and the Moderating Role of Organizational AI Readiness (Case Study: Khorramshahr Department of Education)بررسی تأثیر استفاده از هوش مصنوعی بر رفتار نوآورانه کارکنان با نقش میانجی خودکارآمدی خلاق و آگاهی استارا و نقش تعدیلی آمادگی هوش مصنوعی سازمانی (مطالعه موردی: آموزش و پرورش شهرستان خرمشهر)171187413510.22098/cpa.2025.18041.1087FAمحمد مهدیزارع شحنهگروه اقتصاد دنشگاه پیام نور تهران ایرانسید حسینایزدیاستادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانناهیدگراییکارشناس ارشد، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20250811Context and Purpose: The present research was conducted with the intelligence (AI) utilization on the innovative behavior of employees in the Khorramshahr Department of Education. The mediating roles of creative self-efficacy and STARA awareness, along with the moderating role of organizational AI readiness, were examined.<br />Methodology: The research is applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of method. The statistical population consisted of 384 educational staff members in Khorramshahr, selected through random sampling. Data were collected using standardized questionnaires and analyzed using SPSS and SmartPLS software.<br />Findings: Results revealed that AI assistants have a positive and significant effect on employees’ innovative behavior. Creative self-efficacy acts as a positive mediator, while STARA awareness serves as a negative mediator in this relationship. Moreover, organizational AI readiness significantly moderates the strength of these effects.<br />Conclusion: Strategic use of AI technologies, when accompanied by enhanced creative self-efficacy and reduced STARA-related concerns, can effectively promote innovative behavior among educational staff. Organizational readiness plays a crucial role in the successful implementation of AI and should be prioritized in educational policy and planning.زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر استفاده از هوش مصنوعی بر رفتار نوآورانه کارکنان آموزش و پرورش شهرستان خرمشهر انجام شد. در این راستا، نقش میانجی خودکارآمدی خلاق و آگاهی استارا و نقش تعدیلی آمادگی هوش مصنوعی سازمانی مورد مطالعه قرار گرفت.<br />روششناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل ۳۸۴ نفر از کارکنان آموزشی شهرستان خرمشهر بود که با روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد بود و برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شد.<br />یافتهها: نتایج نشان داد که استفاده از دستیاران هوش مصنوعی تأثیر مثبت و معناداری بر رفتار نوآورانه دارد. خودکارآمدی خلاق نقش میانجی مثبت و آگاهی استارا نقش میانجی منفی در این رابطه ایفا میکنند. همچنین، آمادگی هوش مصنوعی سازمانی نقش تعدیلگر مهمی در تقویت یا تضعیف این روابط دارد.<br />نتیجهگیری: بهرهگیری هوشمندانه از فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی، در صورت تقویت خودکارآمدی خلاق و کاهش نگرانیهای مرتبط با آگاهی استارا، میتواند موجب ارتقاء رفتار نوآورانه کارکنان شود. همچنین، آمادگی سازمانی نقش کلیدی در موفقیت پیادهسازی این فناوریها دارد و باید در سیاستگذاریهای آموزشی مورد توجه قرار گیرد.https://cpa.uma.ac.ir/article_4135_6c0a5de27cea8d639813244d059db3e1.pdf