دانشگاه محقق اردبیلی و انجمن مدیریت دولتی ایران مدیریت دولتی تطبیقی 2981-085X مقالات آماده انتشار 2026 06 13 Identifying factors affecting the implementation of reverse mentoring using a meta-synthesis approach شناسایی مولفه‌های موثر بر اجرای منتورینگ معکوس با استفاده از رویکرد فراترکیب 4667 10.22098/cpa.2026.18883.1156 FA علی اصغر پورعزت استاد، گروه خط مشی گذاری و اداره عمومی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران.ایران عباس نرگسیان دانشیار، گروه رهبری و سرمایة انسانی، دانشکدة مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-0598-5630 پیمان بیگدلی گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران،تهران Journal Article 2025 11 21 In recent decades, reverse mentoring has received great attention as a new educational model in organizations for transferring knowledge and experiences from the younger generation to the older generation.<br /> <br /> Reverse mentoring allows a younger person to share their experiences and knowledge with an older person as a mentor.<br /> The purpose of the present study is to identify the components that affect the implementation of reverse mentoring using a meta-synthesis approach.<br /> In the present study, data obtained from previous sources were combined using the meta-synthesis method and the seven-step model of Sandelowski and Barroso.<br /> The words &quot;mentoring&quot; and &quot;reverse mentoring&quot; were also used to search the title, abstract, keywords, and main text of the resources available in databases.<br /> After determining the search protocol and article selection indicators, 85 articles were finally selected.<br /> The evaluation of the selected articles led to the identification of 8 components along with 26 sub-components or elements. By meta-synthesising the data, this research defined a successful reverse mentoring model in three critical dimensions: interpersonal competencies, organizational empowerment and innovation, and overcoming structural and cultural barriers.<br /> The results of this analysis show that reverse mentoring is not simply a tool for exchanging technical knowledge, but a transformative management strategy whose success depends on striking a delicate balance between soft skills and cultural reforms. در دهه های اخیر، منتورینگ معکوس به عنوان یک الگوی نوین آموزشی در سازمان ها برای انتقال دانش و تجربیات از نسل جوان به نسل سنین بالاتر به شدت مورد توجه قرار گرفته است. منتورینگ معکوس این امکان را فراهم می‌کند که فرد جوانتر به عنوان منتور، تجربیات و دانش خود را با فرد سنین بالاتر به اشتراک بگذارد. هدف از پژوهش حاضر شناسایی مولفه‌های موثر بر اجرای منتورینگ معکوس با استفاده از رویکرد فراترکیب می باشد.<br /> در پژوهش حاضر با استفاده از روش فراترکیب و از طریق الگوی هفت مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو، به ترکیب داده‌های به دست آمده از منابع پیشین پرداخته شد. همچنین از واژه‌های &quot;منتورینگ&quot;، &quot;منتورینگ معکوس&quot; جهت جستجو در عنوان، چکیده، کلیدواژه ها و متن اصلی منابع موجود در پایگاه‌های اطلاعاتی استفاده شد. <br /> بعد از تعیین پروتکل جستجو و شاخص‌های انتخاب مقالات، در نهایت تعداد 85 مقاله انتخاب شدند. ارزیابی مقالات انتخاب شده منجر به شناسایی 8 مولفه به همراه 26 زیر مولفه یا عنصر گردید. این پژوهش با فراترکیب داده‌ها، الگوی موفق منتورینگ معکوس را در سه بُعد حیاتی تعریف کرد: شایستگی‌های بین‌فردی، توانمندسازی و نوآوری سازمانی، و غلبه بر موانع ساختاری و فرهنگی . نتایج حاصل از این تحلیل نشان می‌دهد که منتورینگ معکوس صرفاً یک ابزار تبادل دانش فنی نیست، بلکه یک استراتژی مدیریتی تحول‌آفرین است که موفقیت آن منوط به برقراری توازن ظریف میان مهارت‌های نرم و اصلاحات فرهنگی است.